Share this:

ทริปหลวงพระบางนี้เป็นทริปแรกของปี56 เหตุเกิดจากโปรโมชั่น 0 บาทของสายการบิน Airasia เจ้าประจำเช่นเคยโดยจองตั๋วโปรโมชั่นไว้ประมาณกลางปี55 เดินทางต้นปี56 สำหรับประเทศลาวครั้งนี้เป็นครั้งที่สองของผมครั้งแรกผมไปได้แค่ “วังเวียง” (ดูรีวิวทริปวังเวียงผมได้ที่ http://yutphuket.wordpress.com/2009/09/24/laos-vangvieng/) ครั้งนั้นผมมีเวลาน้อยตั้งใจกว่าจะไปหลวงพระบางแต่ไม่สามารถไปได้ โดยการเดินทางครั้งเริ่มบินจาก “ภูเก็ต-อุดรธานี”

ทริปนี้เป็นทริปสั้นๆประมาณ 5 วัน โดยทริปคราว บินจากภูเก็ต ถึงอุดรธานี จากนั้นนั่งรถจากสนามบินอุดรธานีไปยังด่านมิตรภาพไทยลาวแล้วเข้าเวียงจันทร์นอน เวียงจันทร์ 1 คืนเย็นของอีกวันนั่งรถนอนไปยังหลวงพระบาง นอนหลวงพระบาง 2 คืน จากขากลังจากหลวงพระบางมายังเวียงจันทร์เราบินกลับไฟล์เช้าถึงเวียงจันทร์นั่งรถกลับมายังอุดร แล้วต่อไฟล์กลับจากอุดรมาภูเก็ตเที่ยวไฟล์กลางคืน..

สำหรับประเทศลาวเป็นประเทศที่ไปเที่ยวด้วยตัวเองได้เลย เพราะการสื่อสารใช้ภาษาไทยสื่อสารกับคนลาวได้เลย อีกทั้งสามารถใช้เงินไทยในการใช้จ่ายสะดวกไม่ต้องแลกเงินลาว เที่ยวประเทศลาวก็เหมือนเที่ยวเมืองไทยบ้านเราเลย

ทริปนี้ผมจองตั๋วแอร์เอเชีย “ภูเก็ต-อุดร” ค่าตั่วไปกลับประมาณไม่กี่ร้อยบาท ไฟล์ FD3984 ออกจาก ภูเก็ต 14:40น. ถึง อุดรธานี 16:20น. สภาพสนามบินภูเก็ต ณ ปัจจุบันเล็กและแออัดวุ่นวายเป็นอย่างมากเหมือนสถานีขนส่งหมอชิตเลย…ได้ข่าวมาว่าตอนนี้มีโครงการขยายสนามบินภูเก็ตผมหวังว่าการปรับปรุงขยายครั้งนี้คงจะใหญ่สมกับคำว่า “สนามบินนานาชาติ” น่ะครับ

หลังจากถึงสนามบินอุดรพอเรารับกระเป๋าเสร็จแล้วและเราเดินออกมาจากสนามบินก็จะมีคิวรถตู้จากสนามบินไปยังด่านมิตรภาพไทย-ลาว ที่หนองคายค่าโดยสารอยู่ที่ 200 บาทต่อคนสะดวกรวดเร็วดี พอผ่านพิธีการทางตรวจคนเข้าเมืองทั้งไทยและลาวแล้ว เราสามารถหารถพวกแท็กซี่ที่ด่านลาวเข้าเมืองเวียงจันทร์ได้เลย พวกเราถึงเวียงจันทร์ประมาณเกือบ 1 ทุ่ม Check In เข้าโรงแรม

คืนนี้เรานอนที่เวียงจันทร์ 1 คืนเราพักที่ i House Hotel เป็นเกสเฮ้าส์เล็กๆกลางเมืองเวียงจันทร์อยู่แถวๆน้ำพุ สามารถเดินหาของกินได้สะดวกสบาย

เช้าวันรุ่งขึ้นเราได้เช่าจักรยานปั่นรอบเมืองเวียงจันทร์ ผ่านไปเห็นสาวลาวกลุ่มนี้น่ารักดี…แม่สาวลาววัยรุ่นยังพอมีให้เห็นแต่งตัวแบบนุ่งผ้าซิ่น ตามแบบฉบับสาวชาวลาว

เราปั่นจักรยานมาได้สักพักก็มาถึงยังประตูชัย สถาปัตยกรรมของประตูชัย ได้รับอิทธิพลมาจากประตูชัยที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส

เราขึ้นมายังชั้นบนสุดของประตูชัยสามารถมองเห็นวิวมุมสูงของเมืองเวียงจันทร์

ลวดลายบนหลังคาประตูชัย

ได้เวลาเดินทางไปยังหลวงพระบางแล้ว จากเวียงจันทร์เราใช้บริการรถบัสแบบนอน หรือที่เรียกว่า sleeping bus ราคาอยู่ที่ 200000 กีบ ราคานี้รวมรถรับจากโรงแรมที่พักไปยังสถานีขนส่ง…. ราคาที่ขายกันถ้าไปซื้อเองอยู่ 150000 กีบ ผมมองแล้วว่าไหนจะค่ารถจากโรงแรมไปสถานีขนส่งอีก รวมกันแล้วราคาก็พอกันเลยแถมได้ความสะดวกไม่ต้องไปซื้อเอง

ตารางเวลาและราคา การเดินรถเส้นทางเวียงจันทร์ไปหลวงพระบาง

มองสภาพรถจากภายนอกมันเหมือนรถบัส VIP 24 ที่นั่งบ้านเราผมยังงงว่ามันจะนอนได้ไง พอเข้าไปยังในรถต้องบอกว่าไม่น่าเชื่อว่ามันทำเป็นแบบเตียงนอนได้แบบสองชั้น

เรามาถึงหลวงพระบางตอนสักประมาณ 6 โมงเช้าอากาศที่หลวงพระบางเย็นสบายจากสถานีขนส่งเราใช้บริการรถจัมโบ้ให้ไปส่งที่โรงแรมเราได้จองโรงแรม “หลวงพระบาง เบเกอรี่ แอนด์ เกสท์เฮ้าส์” (Luang Prabang Bakery & Guest House)

หลวงพระบาง เบเกอรี่ แอนด์ เกสท์เฮ้าส์ (Luang Prabang Bakery & Guest House) ด้านล่างของ Guest House จะเป็นร้านขายพวกเบเกอรี่อร่อยพอสมควร ห้องพักไม่ใหญ่มากแต่สะอาด น่าพักดีครับ

หลังจาก Check In เข้าที่พักเก็บข้าวของอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว เราก็ออกเดินสำรวจตลาดเช้าหลวงพระบาง ส่วนใหญ่จะขายพวกของของสด กบ เขียด ปลา เป็นๆ และผักนานาชนิด

สินค้าส่วนใหญ่ผมคิดว่าแม่ค้าเขาน่าจะปลูกเองแล้วเอามาขาย

กบเขียดเสียบไม้..

อาหารการกินก็มีให้เลือกซื้อ

ไปหลวงพระบางครั้งนี้ได้เช่ามอเตอร์ไซต์ขับเที่ยวทั่วหลวงพระบาง ราคาเช่ามอเตอร์ไซต์แบบเกียร์ Auto จะอยู่ที่ 20US ต่อวัน ถ้าเกียร์ธรรมดาจะอยู่ที่ 15US ต่อวัน

ในการเช่ามอเตอร์ไซต์ของผมครั้งนี้คือไปยัง “น้ำตกกวางสี” ระยะทางจากหลวงพระบางออกนอกเมืองไป 30กิโลเมตร ค่อนข้างจะไกลมาก โดยปกติทั่วไปสามารถซื้อทัวร์ในตัวเมืองหลวงพระบางได้เลย

น้ำตกกวางสี เป็นน้ำตกที่มีความใหญ่มาก และสวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในหลวงพระบาง ด้วยสภาพแวดล้อมธรรมชาติที่เต้มไปด้วยป่าเขาที่อุดมสมบูรณ์ ลักษณะเป็นน้ำตก หินปูน สูงราว 70 เมตร

ความสวยงามของน้ำตกกวางสี ไม่เสียแรงที่ขับมาตั้งไกลคุ้มค่าจริงๆ

ความงามอีกมุมของน้ำตกกวางสี

เรากลับจากน้ำตกกวางสีแล้วจากนั้นผมก็ขึ้นพระธาตุพูสีต่อเลยเพราะใกล้จะเย็น บนพระธาตุพูสีจะมองเห็นวิวมุมสูงรอบเมืองหลวงพระบาง

นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ขึ้นมายังพระธาตุพูสีช่วงเย็นเพื่อมาดูพระอาทิตย์ตกเดิน เขาว่าวิวจากพระธาตุพูสีจะมองเห็นพระอาทิตย์ตกดินริมแม่น้ำโขงที่สวยงามมาก

ตอนค่ำของทุกวันจะมีตลาดกลางคืนจะมีขายของเยอะมากมายส่วนใหญ่จะเป็นของที่ระลึก

หลวงพระบางบุฟเฟ่ต์ อิ่มล่ะ10000กีบ ตกเป็นเงินไทย 40 บาท สามารถเลือกตักใส่จานได้หมดเลยแต่ตักได้ครั้งเดียวเท่านั้น ราคานี้ถูกใจฝรั่งแบกเป้

เบียร์ลาวหรือคนลาวเรียกว่า “เบยลาว” ใครที่เป็นคอเบียร์มาเที่ยวลาวแล้วไม่ได้กินเบียร์ลาวถือว่าเป็นความผิดร้ายแรงเป็นอย่างมาก อิอิ

เช้านี้เราตื่นนอนตั้งแต่ตี5 เพื่อรอตักบาตรข้าวเหนียว เป็นหนึ่งในกิจกรรมของหลวงพระบางที่นักท่องเที่ยวไม่ควรพลาดด้วยประการทั้งปวง.ชาวหลวงพระบางได้ปฏิบัติสืบต่อกันมาเป็นเวลาช้านาน

หลังจากเสร็จกิจกรรมตักบาตรข้าวเหนียวแล้ว..เรามาเดินเล่นริมฝั่งแม่น้ำโขง

เราจะเห็นเรือโดยสารจอดอยู่เรียงรายริมฝั่งแม่น้ำโขง

วิถีชีวิตคนหลวงพระบาง

วัดวาอารามในหลวงพระบางเป็นอีกสถานที่หนึ่งที่ได้รับความสนใจจากนักท่องเที่ยว ศิลปสถาปัตยกรรม ของวัดในหลวงพระบางจะไม่เหมือนของไทย

ที่หลวงพระบางเราจะเห็น เณร หรือพระ จำนวนมากเดินตามท้องถนนที่หลวงพระบาง เพราะที่หลวงพระบางจะมีการสอนศาสนากันตามวัดต่างๆ

กาแฟประชานิยมที่เมืองหลวงพระบางริมถนนสีสว่างวง และ ติดริมน้ำโขง ทางแยกตลาดเช้าจะขายพวก ชา กาแฟ ปลาท่องโก๋ ข้าวต้ม ร้านนี้เป็นที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากโดยเฉพาะคนไทย

ที่ประเทศลาว วุฒิ ศักดิ์ คลีนิกยังมาเปิดสาขาที่ลาวเลย

เช้าวันสุดท้ายเราเดินทางกลับจากหลวงพระบางไปยังเวียงจันทร์เราใช้บริการสายการบินลาวแอร์ไลน์…

วันสุดท้ายของทริปจากเวียงจันทร์เรานั่งรถเข้ามายัง อุดรธานี เพื่อต่อไฟล์กลับภูเก็ต….

จบทริปหลวงพระบางครั้งนี้ผมประทับใจในการใช้ชีวิตของผู้คนที่หลวงพระบางเรียบง่าย ไม่วุ่นวายสำหรับคนที่จะไปเที่ยวพักผ่อนใช้ชีวิตสบายๆผมว่า”หลวงพระบาง” เป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่น่าจะลองมาเที่ยวกันดู

Share this:

ณ.วินาทีนี้ใครๆก็พูดถึงแต่ “โฟโต้ โฮเต็ล (Foto hotel)” โรงแรมที่เพิ่งเปิดใหม่ Concept Design ที่ชัดเจนไม่เหมือนใคร ทันสมัย และดีไซน์สุดเก๋ ตั้งอยู่บนเนินเขาหาดกะตะสามารถมองเห็นวิวทะเล (Sea View) แบบพาโนราม่ารอบๆหาดกะตะ Concept Design ของที่ foto Hotel แนวคิดที่ได้แรงบรรดาใจมาจากการถ่ายรูปขาว ดำ โดยสีที่ใช้ภายในโรงแรมจะใช้สีเทากลาง 18% (สำหรับคนถ่ายรูปจะรู้จักกันเป็นอย่างดี) ซึ่งเป็นสีค่ามาตรฐานที่อยู่ในกล้องโดยทั่วใช้ในการวัดแสงและการตกแต่งโรงแรมยังใช้ภาพถ่ายขาวดำที่เกี่ยวกับความเป็นภูเก็ตและกล้องฟิล์มขาวดำมาใช้ในการตกแต่งโรงแรมผสมผสานกับความเป็นภูเก็ต…ไม่น่าเชื่อว่าจะเข้ากันได้ดีแต่ที่ foto Hotel ทำออกมาได้ออกมาได้อย่างลงตัวแบบที่ไม่เหมือนใครดังสโลแกนของ foto Hotel ที่ว่า “Different Memories” ความทรงจำที่แตกต่าง

โฟโต้ โฮเต็ล (Foto hotel) เป็นโรงแรมที่บริหารงานโดย The ATTITUDE Club ทีมงานส่วนใหญ่เป็นคนรุ่นใหม่ชาวภูเก็ตได้คิดริเริ่มโครงการ โฟโต้ โฮเต็ล (Foto hotel) โดยผสมผสานความเป็นภูเก็ตในรูปแบบที่แตกต่างร่วมกับการถ่ายรูปขาวดำมาใช้เป็นConcept Design ในการสร้างความแตกต่างจากโรงแรมอื่นๆในภูเก็ต ไม่ว่าจะเป็นการใช้รูปถ่ายขาวดำเกี่ยวภูเก็ต หรือแม้แต่การใช้อาหารภูเก็ตแท้ๆ มาเสริฟในส่วนของร้านอาหารของโรงแรม

Share this:

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา (03-11-2555) ได้มีโอกาสไปร่วมงานทอดกฐินที่สำนักสงฆ์เกาะแก้วพิสดารมา สำหรับประเพณีการทอดกฐิน ในแต่ละปีกำหนดให้มีการจัดทอดกฐินขึ้นภายใน ๑ เดือน หลังประเพณีออกพรรษา แต่ละวัดสามารถรับกฐินได้ปีละ ๑ ครั้ เป็นครั้งแรกของผมกับการไปยังเกาะแก้วพิสดารแห่งนี้เคยได้ยินชื่อมานานแล้วสำหรับ “เกาะแก้วพิสดารภูเก็ต” เกาะแห่งนี้เป็นคนละเกาะแก้วพิสดาร ที่จังหวัดระยอง ในตำนานของพระอภัยมณีที่เราเคยเรียนสมัยประถมน่ะครับ

เกาะแก้วพิสดารภูเก็ตนั้นเป็นเกาะตรงข้ามกับแหลมพรหมเทพ อยู่ห่างจากแหลมพรหมเทพไปทางตอนใต้เพียงแค่ประมาณ 3 กิโลเมตรเท่านั้น อยู่ที่พื้นที่หมู่ที่ 2 ต.ราไวย์ อ.เมือง จ.ภูเก็ต และเป็นเกาะที่ยังคงมีความเป็นธรรมชาติ เป็นที่ตั้งของสำนักสงฆ์เกาะแก้วพิสดาร การเดินทางไปยังเกาะแก้วพิสดารสามารถเดินทางไปได้ง่าย โดยขึ้นเรือหางยาวที่บริเวณท่าเรือหาดราไวย์ ต.ราไวย์ อ.เมือง จ.ภูเก็ต โดยใช้เวลาในการเดินทางประมาณ 5-10 นาที ค่าโดยสารเป็นแบบเช่าเหมาลำราคาประมาณ 700-800 บาท เท่านั้นเอง สถานที่แห่งนี้ยังมีรอยพระพุทธบาท รอยที่ 5 ซึ่งประดิษฐานอยู่บนก้อนหินริมทะเลเกาะแก้วพิสดารจำนวน 2 รอย

เกาะแก้วพิสดารภูเก็ตนั้นเป็นเกาะตรงข้ามกับแหลมพรหมเทพ อยู่ห่างจากแหลมพรหมเทพไปทางตอนใต้เพียงแค่ประมาณ 3 กิโลเมตรเท่านั้น

Share this:

งานบุญยิ่งใหญ่ของชาวภูเก็ตที่สืบสานปฏิบัติกันมานับร้อยๆปีสำหรับ “งานประเพณีถือศีลกินเจ (กินผัก)ของภูเก็ต” ที่จัดกันมาเป็นประจำทุกปีสำหรับปี2555 กำหนดจัดงาน“ระหว่างวันที่ 15-23 ตุลาคม 2555″ สำหรับท่านที่มาเที่ยวภูเก็ตในช่วงวันเวลาดังกล่าวก็ขอเชิญร่วมท่านเจกับชาวภูเก็ตแต่งกายด้วยชุดสีขาวกันน่ะครับ สำหรับการจัดงานส่วนใหญ่จะจัดกันในบริเวณตัวเมืองภูเก็ตตามศาลเจ้าต่างๆ และตอนเช้าก็จะมีขบวนแห่พระของแต่ล่ะศาลเจ้า

Share this:

งาน “วิวาห์หวานบาบ๋า สุดปลายฟ้าอันดามัน” อาจจะถือได้ว่าเป็นกิจกรรมประจำปีอีกงานหนึ่งของจังหวัดภูเก็ตก็เป็นได้เพราะมีการจัดงานเป็นประจำทุกปี เป็นการจัดงานแต่งงานตามแบบฉบับของชาวเพอรานากันภูเก็ตแบบโบราณ (สามารถดูเพิ่มเติ่มเกี่ยวกับชาวเพอรานากันได้ที่ http://th.wikipedia.org/wiki/เปอรานากัน ) ในปีนี้ได้มีการจัดงานในวันอาทิตย์ที่ผ่านมา (09/09/55) เป็นการร่วมกันจัดงานหลายหน่วยงานในภูเก็ตได้แก่ สมาคมเพอรานากัน ร่วมกับ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย สนง.ภูเก็ต สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดภูเก็ต เทศบาลนครภูเก็ต สมาคมธุรกิจการท่องเที่ยวภูเก็ต มูลนิธิเมืองเก่าภูเก็ต ธ.กรุงเทพจำกัด และ ภาคีเครือข่ายด้านอนุรักษ์ประเพณีวัฒนธรรมภูเก็ต โดยในปีนี้มีคู่บ่าวสาวร่วมพิธีแต่งงาน7 คู่ มีชาวจีน 1 คู่ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ได้จองมาทำพิธีหลายคู่ แต่เนื่องจากมีข่าวแผ่นดินไหวเกิดขึ้นที่เมืองภูเก็ตในช่วงที่ผ่านมา จึงยกเลิกการจอง

โดยพิธีเริ่มขึ้นในช่วงบ่ายที่บ้านหงษ์หยก คู่บ่าวสาวได้เข้าพิธีไหว้ฟ้าดิน และพิธียกน้ำชา จากนั้นได้ร่วมเดินขบวนแห่ไปตามย่านเมืองเก่าภูเก็ต ผ่านถนนถลาง และไปสิ้นสุดที่หน้าพิพิธภัณฑ์ภูเก็ตไทยหัว โดยมีประชาชนทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติแต่งกายชุดพื้นเมืองยืนรออวยพรและชื่นชมขบวนแห่อย่างคับคั่งตลอดสองข้างทาง จากนั้นเวลา 18.00 น. จึงจะมีการเลี้ยงฉลองสมรสที่จวนผู้ว่าเมืองภูเก็ต

ผมได้มีโอกาสได้ไปเก็บภาพบรรยากาศของการจัดงานในครั้งนี้มาให้ชมกัน สำหรับบรรยากาศภายในงานผู้ที่มาร่วมงานได้มีการใช้ชุดพื้นเมืองภูเก็ตที่เรียกว่าชุด บาบ๋า ย่าหยา ชุดพื้นเมืองภูเก็ต และได้จัดขบวนแห่ตามเส้นทางถนนถลาง ย่านเมืองเก่าภูเก็ต และท่านสามารถชมภาพ วิวาห์หวานบาบ๋า สุดปลายฟ้าอันดามัน เมื่อปี 2553 ที่ผมได้เคยถ่ายภาพไว้ได้ที่ https://yutphuket.wordpress.com/2010/08/18/phuket-baba-wedding/

Share this:

จากตอนที่แล้ว “พิชิตยอดเขาคินาบาลู มาเลเชีย Mount Kinabalu ตอนที่2“ ผมได้พาทุกท่านได้ไปชมบรรยากาศบนยอดเขาคินาบาลูได้เห็นวิวที่สวยงามจากที่ยอดเขากันมาแล้วมาถึงตอนนี้เป็นตอนสุดท้ายแล้วพวกเราได้เดินลงมาจากยอดเขาคินาบาลูแล้วและได้กลับมายังตัวเมืองโคตาคินาบาลูนอนพักในเมือง 2คืน หลังจากนั้นก็บินกลับไปยังกัวลาลัมเปอร์ (KL) นอนที่ KL 1 คืนแล้วก็บินกลับภูเก็ตเป็นอันว่าจบทริปนี้

ติดตามชมรีวิวทั้ง 3 ตอนของทริปนี้ :

พิชิตยอดเขาคินาบาลู มาเลเชีย Mount Kinabalu ตอนที่1

พิชิตยอดเขาคินาบาลู มาเลเชีย Mount Kinabalu ตอนที่2

พิชิตยอดเขาคินาบาลู มาเลเชีย Mount Kinabalu ตอนที่3

Share this:

หลังจากตอนแรก “พิชิตยอดเขาคินาบาลู มาเลเชีย Mount Kinabalu ตอนที่1″ ผมได้พาทุกท่านมาถึงที่พัก Laban Rata Resthouse ที่ความสูง 3200 เมตรแล้วใช้เวลาเดินเท้าเกือบ 7 ชั่วโมงพวกเราก็รีบรับประทานอาหารแล้วก็รีบเข้านอนแต่หัวค่ำเพราะพวกเรามีภารกิจต้องตื่นตอนตี 3 ช่วงกลางอากาศหนาวเย็นมากมีลมพัดลมเวลา สำหรับคนที่คิดมาจากคินาบาลูผมแนะนำให้เตรียมยา “แก้อาการแพ้ความสูง” หรือ อาการป่วยบนที่สูง หรือเรียกภาษาอังกฤษว่า Acute Mountain Sickness (AMS) สำหรับเกิดอาการปวดหัวตุบๆและปัสสาวะบ่อย พวกเราไปครั้งนี้ไม่ได้เตรียมยาพวกนี้ไปเลย มีแต่ยาพารา กับ ยาคลายกล้ามเนื้อ

อาการป่วยบนที่สูง หรือ Acute Mountain Sickness (AMS)

ตามปกติเมื่อร่างกายอยู่ในระดับความสูงมากกว่า 2,500 เมตรขึ้นไป ร่างกายจะมีกลไกอัตโนมัติในการปรับตัวเพื่อเพิ่มปริมาณออกซิเจนในเลือด ทำให้เกิดอาการดังต่อไปนี้

- หายใจเร็ว หายใจลึกกว่าปกติ หรือทั้งสองอย่าง
- หายใจสั้นถี่ และบางครั้งอาจมีเสียงดัง
- ตื่นกลางดึกบ่อยกว่าปกติ
- ปัสสาวะบ่อย

# ลักษณะอาการสำคัญของผู้ป่วย Acute Mountain Sickness (AMS) # ได้แก่

- เบื่ออาหาร คลื่นไส้ อาเจียน
- อ่อนเพลีย ไม่มีแรง
- มึนงง และมีอาการปวดศีรษะเล็กน้อย ถึงปานกลาง
- นอนหลับยาก

ติดตามชมรีวิวทั้ง 3 ตอนของทริปนี้ :

พิชิตยอดเขาคินาบาลู มาเลเชีย Mount Kinabalu ตอนที่1

พิชิตยอดเขาคินาบาลู มาเลเชีย Mount Kinabalu ตอนที่2

พิชิตยอดเขาคินาบาลู มาเลเชีย Mount Kinabalu ตอนที่3

Share this:

ทริปคินาบาลูเป็นอีกทริปในฝันของผมมานานแล้วจากการได้เห็นรูปใน internet ที่เกี่ยวกับคินาบาลูทำให้ผมอยากจะไปพิชิตยอดเขาที่ขึ้นชื่อว่า “เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้” และเมื่อปีที่แล้วได้เวลาประจวบเหมาะที่สายการบินเจ้าประจำราคาประหยัดของผมก็คือ “Airasia” ได้ออกโปรโมชั่นประจำปีออกมา ผมไม่รีรอจึงทำการได้รวบรวมสมัครพรรคพวกผู้กล้าในการไปพิชิตยอดเขาคินาบาลู การไปครั้งนี้ผมเริ่มจากภูเก็ตบินตรงไปยังกัวลาลัมเปอร์ และจาก กัวลาลัมเปอร์ ต้องต่อเครื่องไปเมืองโคตาคินาบาลู

สำหรับทริปนี้เป็นทริปที่เหนื่อยที่สุดในชีวิตของผมเลยทีเดียว ต้องเดินขึ้นยอดเขาที่มีความสูง 4,095.2 เมตร เป็นอีกทริปที่ผมจะจดจำมันไม่ลืมเลย วันแรกเราต้องเดินเท้าใช้เวลาประมาณ 7 ชั่วโมงเพื่อให้ถึงที่พัก Laban Rata Resthouse แล้ววันรุ่งขึ้นต้องตื่นตอนตี 3 เพื่อเดินขึ้นไปยังยอดสูงสุดของคินาบาลู ใช้เวลาประมาณ 4 ชั่วโมงมันเป็นอะไรที่เหนื่อยสุดๆผมทำได้แค่ “South Peak” มีความสูง3,933 เมตร ไม่สามารถถึงยอดสูงสุด “Low Peak” เหนื่อยจริงๆ หลังจากเดินลงจากยอด “South Peak” แล้วเราต้องเดินกลับลงมายังอุทยานอีก 8 ชั่วโมง หลังจากพวกเราก็หาที่พักกันในเมืองคินาบาลู 2 คืนแล้วต่อเครื่องกลับไปยัง KL นอนพัก

Mount Kinabalu หรือภาษามาเลย์ Gunung Kinabalu ตั้งอยู่บนเกาะบอร์เนียว ที่รัฐซาบาห์ (รัฐนี้มีเมืองหลวง คือ โกตา คินาบาลู) เป็นมรดกโลกแห่งแรกของมาเลเซียจากยูเนสโก มีความสูง 4,095 เมตร เซอร์ฮิว โลว์ (Sir Huge Low) คือนักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษผู้บุกเบิกสำรวจคินาบาลูเป็นบุคคลแรกเมื่อปี พ.ศ.2394 จวบจนปี พ.ศ.2507 รัฐบาลมาเลยเซียจึงประกาศคุ้มครองภูเขาคินาบาลูและผืนป่าโดยรอบในรูปแบบของอุทยานแห่งชาติ

ติดตามชมรีวิวทั้ง 3 ตอนของทริปนี้ :

พิชิตยอดเขาคินาบาลู มาเลเชีย Mount Kinabalu ตอนที่1

พิชิตยอดเขาคินาบาลู มาเลเชีย Mount Kinabalu ตอนที่2

พิชิตยอดเขาคินาบาลู มาเลเชีย Mount Kinabalu ตอนที่3

Share this:

อากาศร้อนเหลือเกินช่วงนี้ที่ภูเก็ต ท้องฟ้าก็สดใส แสงแดดร้อนสุดจะบรรยายสภาพอากาศแบบนี้จะมัวรอช้าอยู่ทำไมออกไปเที่ยวทะเลกันดีกว่า โดยปกติทุกปีช่วงต้นปีตั้งแต่เดือน มกราคม-เมษายน เป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมในการออกไปเที่ยวตามเกาะต่างๆของฝั่งทะเลแถบอันดามันไม่ว่าจะเป็น ภูเก็ต พังงา กระบี่ หรือ สตูล เขาว่ากันว่า ท้องฟ้าและน้ำทะเล จะลงตัวกันพอดีและเป็นช่วงเวลาที่หมู่อุทยานแห่งชาติพวกหมู่เกาะสิมิลัน, หมู่เกาะสุรินทร์ และเกาะตาชัย เปิดให้นักท่องเทียวได้เข้าไปเที่ยวและจะปิดเกาะปลายเดือนเมษายน

สำหรับผมแล้วต้องหาทริปดำน้ำสักทีแถวนี้เพื่อพักผ่อน ถ่ายรูปสักหน่อยสรุปลงเอ๋ยที่ “เกาะสิมิลัน” สำหรับเกาะสิมิลันผมไปมา 2-3 ครั้งแล้วแบบไปเช้าเย็นกลับ (One Day Trip)ไม่เคยเบื่อเลยครับกับความสวยงามของหมู่เกาะสิมิลัน สำหรับทริปครั้งนี้ผมไปนอนค้างบนเกาะสิมิลัน 2 วัน 1 คืน

ก่อนอื่นลองชมวีดีโอและเพลง “นักประดาน้ำ” ฟังสบายๆ ที่ผมถ่ายด้วยกล้องดิจิตอล Nikon D90 ดูก่อนครับภาพ

Share this:

สถาปัตยกรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของเมืองภูเก็ตก็คือรูปแบบ “สถาปัตยกรรมชิโน-โปรตุกีส” ที่มีให้เห็นได้บริเวณถนนพังงา ถนนถลาง ถนนเยาวราช ถนนดีบุก และถนนกระบี่ มันเป็นการผสมผสานสถาปัตยกรรมแบบจีนและแบบโปรตุกีสเข้าด้วยกัน สำหรับรายละเอียดของ “สถาปัตยกรรมชิโน-โปรตุกีส” ผมจะไม่ขอลงในรายละเอียด ท่านสามารถถามพี่กู๋ ได้เลย (www.google.com) มีคำตอบแน่นอน

สำหรับวันนี้ผมจะพาทุกท่านไปเยี่ยมชมบ้านหลังแรกของภูเก็ตที่สร้างขึ้นตามแบบ “สถาปัตยกรรมชิโน-โปรตุกีส” หรือที่เรียกกันว่า “อังม่อเหลา” บ้านหลังนี้ชื่อว่า “บ้านชินประชา” ปัจจุบันลูกหลานพระพิทักษ์ชินประชาผู้สร้างบ้านหลังนี้(ตระกูลตัณฑวณิช) ได้อนุรักษ์ตัวบ้านและข้าวของเครื่องใช้ต่าง ๆไว้เป็นอย่างดี และ เปิดบ้านให้นักท่องเที่ยวเข้าชม เพื่อให้ได้มีโอกาสได้เรียนรู้ชีวิตความเป็นอยู่ของคนภูเก็ตในอดีต อายุของบ้านหลังนี้อายุกว่า 100 ปี ของภายในบ้านยังคงรักษาไว้เป็นอย่างดี วันนี้ผมได้มีโอกาสได้เข้ามาเยี่ยมชมบ้านหลังนี้โดยมี พี่กบ (ธิติ ตัณฑวณิช) ซึ่งเป็นทายาทรุ่นปัจจุบันได้แนะนำอธิบายพาชมภายในบ้าน

สำหรับบ้านชินประชาแห่งนี้ยังได้อนุรักษ์การแต่งกายของคนภูเก็ตสมัยก่อนที่เรียกว่า “การแต่งกายแบบบาบ๋า ย่าหยา” ท่านสามารถลองใส่ชุด ย่าหยา ถ่ายรูปได้เลย สำหรับใครที่มาเที่ยวภูเก็ต ผมขอฝากบ้านชินประชาแห่งนี้เป็นอีกหนึ่งสถานที่ที่ควรค่าแก่การเยี่ยมชม มาเรียนประวัติศาสตร์ข้าวของเครื่องใช้ชีวิตความเป็นอยู่ของคนภูเก็ตเมื่อครั้งอดีต

บ้านชินประชา ตั้งอยู่ เลขที่ 98 ถ.กระบี่ ต.ตลาดเหนือ อ.เมืองจ.ภูเก็ต โทร 076-211281.และโทร076-211167 เปิดทุกวัน ๐๘.๐๐ – ๑๖.๐๐ น. ค่าเข้าชม ๑๐๐ บาท สำหรับชาวต่างชาติ 150 บาท

เรื่องราวความเป็นมาของบ้าน

บ้านชินประชาสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2446(ค.ศ.1903)หรือในปลายรัชสมัยรัชกาลที่ 5 โดยพระพิทักษ์ชินประชา(ตันม่าเสียง) บิดาของท่านคือ หลวงบำรุงจีนประเทศ(ตันเนียวยี่) ท่านถือกำเนิดในประเทศจีนมณฑลฮกเกี้ยน รับราชการทหารในตำแหน่ง “บู๊เต็กจงกุน” ต่อมาท่านได้เดินทางมายังประเทศไทยในปี พ.ศ.2397(ค.ศ.1854)หรือในปลายรัชสมัยรัชกาลที่ 4ได้ประกอบกิจการเหมืองแร่ดีบุกที่เกาะภูเก็ต และกิจการค้าขายที่เกาะปีนังในนามยี่ห้อ “เหลียนบี้ พระพิทักษ์ชินประชา(ตันม่าเสียง) ถือกำเนิดที่เกาะภูเก็ตในปีพ.ศ.2426 เมื่ออายุได้ 20 ปีท่านได้สร้างบ้านหลังนี้ตามแบบ “ชิโน – โปรตุกีส” เป็นหลังแรกของจังหวัดภูเก็ต หรือที่เรียกกันว่า “อังม่อเหลา” เฟอร์นิเจอร์ส่วนใหญ่เป็นมรดกตกทอดจากบรรพบุรุษจีน วัสดุส่วนอื่นของบ้านนั้น ส่วนใหญ่นำเข้ามาจากต่างประเทศ เนื่องจากการค้าขายทางเรือ ผ่านเกาะปีนังมายังภูเก็ต เช่นรั้วบ้านจากฮอลแลนด์ กระเบื้องปูพื้นจากอิตาลี่ฯลฯ ณ ปัจจุบัน “บ้านชินประชา” อายุมากกว่า 101ปีและมีลูกหลานนับเนื่องเป็นรุ่นที่ 6แล้ว

บ้านชินประชา ตั้งอยู่ เลขที่ 98 ถ.กระบี่ ต.ตลาดเหนือ อ.เมืองจ.ภูเก็ต